KANALİZASYON SİSTEMİNİN TARİHÇESİ

 

​​​​Su temini her zaman insan hayatındaki en temel gereksinim olmasına rağmen, atık su bertarafı uzun bir süre sonra zorunlu hale geldi. Yerleşim yerleri, şehirler ve kasabalar kurulduğunda, atık ve kanalizasyon sokakları, yolları ve diğer açık alanları kaçınılmaz bir şekilde kirletiyordu. Bu durum hastalık salgınlarına ve kötü kokuların kaynağına neden oluyordu. Sonuç olarak, yeraltı suyu kirlendi ve içilemez hale geldi.

 

İlk kanalizasyon sistemi MÖ 3000-2000 yılları arasında Girit adasında bulunan Knossos Sarayı altında oluşturuldu. Yağmur suyunu ve atıkları uzaklaştırmak için pişmiş toprak astarlı (kil ve toprak karışımı) tuğla kanallar kullanıldı.

​

 

Romalıların yaptığı kanalizasyon sistemi kullanılmış suyun şehir sınırları dışına taşınmasını sağlıyordu ve maxima cloaca olarak adlandırılıyordu, bu sistem inşasından 2.500 yıl sonra bile modern Roma'da hala kullanılıyordu. Buradan gelen su Tiber nehrine akıyordu (Almanya'da bulunan Köln şehrinde de Roma döneminde inşa edilmişti, bu yeraltı kanallarının içinde hala yürüyebilirsiniz).

Sonraki binlerce yıl boyunca daha ileri bir teknolojik gelişme olmadığından, idrar 19. yüzyılın sonuna kadar nehirlerden, göllerden ve denizlerden aktı. Sanayileşme ve kentsel gelişimle birlikte atık suların etkin bir şekilde bertaraf edilmesi bir zorunluluk haline geldi.

​

Türkiye'de 1980'lere kadar (makineleşmeden önce), kanalizasyonu temizlemek için elle şekillendirilmiş beton bir boru kullanılıyordu. Makine ile üretilen beton borular kalite ve kullanım kolaylığını önemli ölçüde artırmış ancak yeterince sağlam değildi, mühendislik sektörünün gelişmesiyle birlikte 1990'lı yıllarda çevre korumanın önemi göz önüne alınarak beton boru üretimine başlanmış, çevre dostu malzemeler kullanılmıştır.

​

Şu anda Tekirdağ Çorlu'daki fabrikamızda Conmach marka kalitesiyle beton boru makineleri üretmeye devam ediyoruz. Daha fazla bilgi için lütfen bizimle iletişime geçiniz.